Również inne układy przystosowały się u ptaków do potrzebnej im zdolności. Zdecydowanie znaczącym przystosowaniem okazała się budowa układu oddechowego latających „dinozaurów”. Chodzi tu oczywiście o płuca z workami powietrznymi umożliwiającymi podwójne oddychanie. Polega to na tym, że powietrze wchodzi do płuc przy wdechu przechodzi zarówno przez płuca, jak i dalej do worków powietrznych tylnych. Powietrze z płuc przechodzi do worków powietrznych przednich, a następnie następuje wydech. W jego trakcie powietrze w worków tylnych nie ma innej drogi wyjścia niż przez płuca. Worki powietrzne zarazem spełniają w ten sposób dwie funkcje. Umożliwiają zmniejszenie gęstości ciała poprzez trzymanie powietrza w nich oraz umożliwiają stała wentylację płuc przez powietrze z tlenem, co sprawia, że skuteczność tlenowej pracy mięśni automatycznie rośnie dzięki większym procentowo wykorzystaniu zawartości tlenu w powietrzu. Większą skuteczność zapewnia kolejna aromorfoza ptaków, a mianowicie serce czterodziałowe z całkowitą przegrodą przedsionkowo-komorową pomiędzy lewą a prawą stroną serca. Ten fakt powoduje, iż krew natlenowana nie miesza się z nienatlenowaną, co umożliwia większe wykorzystanie tlenu do pracy tkanek, a zwłaszcza mięśni. Skoro jesteśmy przy mięśniach ich budowa jest u ptaków na bardzo wysokim poziomie. Dodatkowo dzielą się one na mięśnie białe i czerwone. Te drugie szczególnie silnie rozwijają się u ptaków latających przez większą część swojego życia.

pożyczka bez bik, Maszyny leśne, ekran projekcyjny, ogłoszenia grudziądz, szlifierki, Kosiarki samojezdne, filtry do akwarium